-
Το κορίτσι με τα αυτοκινητάκια
Σήμερα ήταν άλλη μία ημέρα, ένα πρωινό που πήγαμε με τη μικρή μου να κάνουμε τα καθημερινά μας ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Αγοράσαμε ότι χρειαζόμασταν για το μεσημεριανό φαγητό, και πήγαμε στο ταμείο να πληρώσουμε. Δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει αλλά πάντα στο ταμείο έχει διάφορα μικροπράγματα που για κάποιο λόγο όλοι κάτι αγοράζουμε από αυτά. Αυτό που τράβηξε το ενδιαφέρον στη μικρή μου είναι κάτι μικρά αυτοκινητάκια και επειδή είναι λάτρης των αυτοκινήτων μου ζήτησε να της αγοράσω ένα. Την άφησα λοιπόν να διαλέξει οποίο ήθελε και το έβαλε στο καλάθι για να το πληρώσουμε. Η ταμίας καθώς χτύπησε όλα μας τα προϊόντα βλέπει και το αυτοκινητάκι και…
-
Μόνη στο σπίτι!
Πρωινό Σαββάτου! Έχουμε συμφωνήσει με τον άντρα μου από την προηγούμενη ότι θα αφήσουμε τα παιδιά στα πεθερικά μου ώστε να ξεκινήσουμε να κάνουμε κούτες μιας και βρισκόμαστε σε φάση μετακόμισης (για την οποία θα σας μιλήσω αναλυτικά σε επόμενο άρθρο). Ξυπνάμε το πρωί και μετά από τις καθιερωμένες αγκαλιές και φιλιά με τα παιδιά, ξεκινάμε τη πρωινή μας ρουτίνα. Στη συνέχεια ντύνουμε τα παιδιά, ετοιμάζουμε τη τσάντα τους με τα ρούχα και τα φαγητά τους και μπαίνουν μαζί με τον άντρα μου στο ασανσέρ, τους αποχαιρετώ και κλείνω την πόρτα πίσω μου.Κατευθύνομαι προς τη στοίβα με τις κούτες με το μυαλό συγκεντρωμένο στη μετακόμιση. Ξαφνικά ένα κλικ γίνεται μέσα…
-
Όχι ούτε ένα χτύπημα στο ποπό!!
Καθόμασταν τις προάλλες για καφέ με μία παρέα που δεν έχουν παιδιά. Το παιδάκι μας, όπως όλα τα παιδιά ξεκίνησε να γκρινιάζει, γιατί κουράστηκε. Ακούω ξαφνικά τη φράση “δώσε του και ένα χτύπημα στο ποπό για να ηρεμήσει, δεν θα πάθει τίποτα”. Το πρόσωπό μου και η γκριμάτσα μου τα είπε όλα. Παρόλαυτα συνέχισε ο άνθρωπος αυτός προσπαθώντας να με πείσει, ότι το ξύλο και η βία είναι ένας τρόπος συμμόρφωσης για ένα δίχρονο παιδάκι.Μου έλεγε, πώς και εμείς που φάγαμε ξύλο δεν πάθαμε και τίποτα. Ένα χτύπημα στο ποπό δεν είναι τίποτα. Όχι παλιέ μου φίλε, γιατί από αυτή τη στιγμή είσαι παλιός φίλος για μένα.Ένα απλό χτύπημα στο…
-
Δεν θέλω να γίνω μάνα
Γιατί θα πρέπει να απολογηθούμε για τις επιλογές μας; Γιατί ο καθένας νομίζει οτι έχει δικαίωμα να κρίνει τη ζωή μας; Γιατί είμαστε υποχρεωμένοι να ακούμε τις συμβουλές τους που με τόση “αγάπη” μοιράζουν χωρίς να τους έχει ζητηθεί; Σήμερα στο πάρκο άθελά μου άκουσα μια συζήτηση δύο γυναικών. Μιλούσε η μια κοπέλα φανερά ενοχλημένη για τον τρόπο που την αντιμετωπίζει η κοινωνία. Και γιατί να κάνω παιδιά έλεγε; Όλοι σου εύχονται με το καλό να παντρευτείς, μη μείνεις στο ράφι. Όταν παντρευτείς να κάνεις ένα παιδάκι. Αν έχεις ήδη ένα με το καλό και δεύτερο τι περιμένεις; Τα έλεγε και ακουγόταν τόσο μπουχτισμένη. Ένιωσα άσχημα για το πώς την…
-
Το μπαλόνι
Σήμερα πήγαμε βόλτα με τα παιδιά στην Αριστοτέλους. Η κόρη μου έχει λατρεία με τα μπαλόνια (όπως πολλά παιδάκια υποθέτω). Ήθελε πάση θυσία να της αγοράσουμε ένα μπαλόνι από έναν πλανόδιο, ξέρετε αυτά με το ήλιον που πετάνε. Της πήραμε λοιπόν ένα μπαλόνι με τον αγαπημένο της ήρωα. Ήταν τόσο χαρούμενη. Το κρατούσε, έτρεχε και κοιτούσε πίσω της αν την ακολουθεί. Είχε ξετρελαθεί. Της εξηγήσαμε ότι σε περίπτωση που της φύγει από το χέρι θα πετάξει ψηλά. Της προτείναμε να το δέσουμε από την άκρη στο μπουφάν της σε περίπτωση που της φύγει. Δεν ήθελε με τίποτα. Ήθελε να το κρατά η ίδια. Να το οδηγεί, να το τραβάει και…
-
Ύπνος τι είναι αυτό;
Και εκεί που κάθεσαι, αναρωτιέσαι, πότε ήταν η τελευταία φορά που κοιμήθηκες σερί όλο το βράδυ; Μην αναρωτιέσαι φίλη μου έχουν περάσει πολλές μέρες, μήνες μην σου πω και χρόνια.Για την ακρίβεια από, όταν εμφανίστηκε στη ζωή σου αυτό το πλασματάκι με αυτά τα φωτεινά ματάκια, το παιδάκι σου!!! Έτσι πλέον τα ξενύχτια για ποτάκια έχουν γίνει ξενύχτια για γαλατάκι. Από την εγκυμοσύνη όμως ακούς συνέχεια να σου λένε ”Κοιμήσου τώρα που μπορείς”. Μέσα σου λες “έλα τώρα υπερβολές” και όμως από το πρώτο βράδυ αντιλαμβάνεσαι, πως αυτή είναι η πιο σωστή συμβουλή που έχεις ακούσει. Η αϋπνία και εσύ πλέον είστε παρέα. Πόσα βράδια δεν κοιμάσαι καθόλου; Πόσα βράδια είναι…
-
Άλμα ανάπτυξης
Κάποιοι γιατροί τα αναφέρουν, κάποιοι δεν τα αναγνωρίζουν, κάποιοι λένε με βεβαιότητα «άλμα είναι θα περάσει» Όπως και να έχει όλες προσέξαμε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους των μικρών μας πως υπήρξαν μέρες που ήταν πιο ανήσυχα από άλλες φορές. Αρνούνταν πεισματικά να κοιμηθούν, έτρωγαν με ανεξήγητη λαιμαργία και είχαν την απόλυτη ανάγκη για αγκαλιά. Αυτά τα διαστήματα παρατηρήθηκαν σε κάθε παιδί περίπου τις ίδιες εβδομάδες επομένως έχουμε πλέον στα χέρια μας πίνακες που κατά προσέγγιση αναφέρουν τις εβδομάδες αυτές που το παιδί θα έχει αυτή τη συμπεριφορά, θα βρίσκεται δηλαδή σε κάποιο άλμα ανάπτυξης Τι είναι όμως το άλμα ανάπτυξης; Κατά τη διάρκεια ενός άλματος ο…























